Katecheza Dobrego Pasterza

Spotkanie z Katechezą Dobrego Pasterza dla dzieci w wieku przedszkolnym

Religijność wg. Marii Montessori jest uniwersalnym sposobem odczuwania, towarzyszącym człowiekowi od początków istnienia świata. Nie jest ona czymś, co musimy dziecku dać. Tak jak każdemu człowiekowi dana jest zdolność mówienia, tak i dana mu jest zdolność przeżycia religijnego. Tak jak w przypadku nauki języka, tak i w przypadku religii istnieje pewna potencjalność, otwartość na religię.

Montessori wyróżniała w nauczaniu religijności, fazę odczuć i fazę nauczania. W fazie odczuć, charakterystycznym dla okresu wczesnego dzieciństwa, dziecko może przyjmować religię szybko, kompleksowo i nieświadomie. Decydujące jest przy tym środowisko rodzinne i najbliższe otoczenie, jako obszar przeżyć i doświadczeń religijnych. Małe dziecko myśli w sposób poglądowo-symboliczny i potrzebuje symboli religijnych w najbliższym otoczeniu. Dziecko jest wrażliwe na oznaki miłości; obraz Boga rozwija poprzez relacje z drugim człowiekiem. Uczy się religii nie tylko poprzez słowa, ale w sposób pośredni poprzez wspólne działanie, naukę form grzecznościowych, sposób rozwiązywania sytuacji konfliktowych. Wśród potrzeb uczuciowych małego dziecka ważne miejsce zajmuje potrzeba bezpieczeństwa.

Odkrycie istnienia Bożej opieki jest dla dziecka radością i wzbudza w nim potrzebę modlitwy. Dzieci chcą czuć się bezpiecznie nie tylko w sferze fizycznej, chcą być także ochraniane prawem do indywidualności, chcą mieć prawo do sekretów, samodzielnych przemyśleń i spontanicznej aktywności.

My dorośli oddaliliśmy się już w czasie, od świata małego dziecka i teraz niejako na nowo musimy się go uczyć rozpoznawać i rozumieć.

Małe dziecko ma duże poczucie swojej godności. Im mniejsze dziecko w tym większej jest harmonii z sobą, z tym co popycha je do życia. Zwraca się do świata z miłością i ufnością.

Montessori uważała, że dorosłym potrzebny jest swoisty trening duchowy oczyszczający ich serca, podczas którego nabraliby głębokiej wiary w potrzebę poszanowania godności dziecka. Jest to trudne dla nas dorosłych z powodu naszych defektów, które skłaniają do poszukiwania złych tendencji, także u dzieci. Skutkiem tego jest ich ciągłe poprawianie i upominanie. Informując dzieci o istnieniu dobra i zła, winniśmy koncentrować się na dobru i harmonii.

Nie żądajmy i nie oczekujmy od dziecka zbyt wiele, lecz pamiętajmy, że dzieci w wieku od 3 do 6 lat odznaczają się nie tylko wielką wrażliwością, ale też zdolnością rozumienia rzeczy o wiele głębszą niż sądzimy.

Alicja Jordan

Sprawdź kiedy odbędą się najbliższe warsztaty tutaj

Jan Paweł II

6 sierpnia 1995 r. poprzedzając niedzielną modlitwę "Anioł Pański" rozważaniami poświęconymi wkładowi kobiet do świata kultury i nauki mówił na temat Marii Montessori
"Maria Montessori doskonale reprezentuje liczne kobiety, które wniosły ważny wkład w postęp kultury."

Poprzedzając tę myśl, Ojciec Święty przypomniał postać Papieża Pawła VI i skomentował Jego wypowiedź z 1970 r. poświęconą przypadającej wtedy setnej rocznicy urodzin Marii Montessori.

(por. Insegnamenti di PaoloVI, VIII [1970], 888)

"Paweł VI podkreślił, że tajemnicy jej sukcesów, a w pewnym sensie samych korzeni jej zasług naukowych doszukiwać się należy w jej duszy, czyli w tej szczególnej wrażliwości duchowej i jednocześnie kobiecej, która umożliwiła jej dokonanie "przełomowego odkrycia" dziecka i pozwoliła zbudować na tej postawie oryginalny system wychowawczy".

( L' Osservatore Romano. Nr 10 (177)1995)